วันที่ 3 มิถุนายน ฉันเดินทางมาถึงประเทศไทย และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา การเดินทางในฐานะอาสาสมัครของฉันที่นี่ก็ได้เริ่มต้นขึ้น ฉันมาจากประเทศจีน ฉันเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 3 ที่กำลังเรียนสาขาการบัญชี และตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงพักการเรียน (Gap Year) การมาเป็นครูอาสาสมัครคือการตัดสินใจที่ดีที่สุดที่ฉันเลือกทำในช่วง Gap Year อย่างไม่ต้องสงสัย เพราะสำหรับฉัน ไม่มีอะไรที่มีความหมายไปกว่านี้ และสำหรับนักเรียนของฉัน ก็ไม่มีอะไรที่ทำให้พวกเขามีความสุขได้มากไปกว่านี้
โรงเรียนของเราตั้งอยู่ในหมู่บ้านชนบทแห่งหนึ่งใกล้ชายแดนกัมพูชา ในจังหวัดสระแก้ว ผู้อำนวยการโรงเรียนและคุณครูขับรถนานกว่าสามชั่วโมงเพื่อไปรับฉันที่สนามบิน จากนั้นพวกเขาก็พาฉันไปทานอาหารไทย เริ่มจากมื้อกลางวัน ต่อด้วยไอศกรีม และปิดท้ายด้วยหม้อไฟสไตล์ไทย คุณคงจินตนาการไม่ออกเลยว่าพวกเขาใจกว้างและมีน้ำใจมากแค่ไหน ทั้งที่วันนั้นเป็นวันแรกที่เราได้พบกัน!
เช้าวันแรกที่นี่ ฉันตื่นขึ้นเพราะแสงจากท้องฟ้าตอนตี 5 ครึ่ง (ซึ่งเช้ามากเมื่อเทียบกับที่จีน) และเสียงไก่ นก และสุนัขจากวัด หลังจากนั้นฉันก็ได้ยินเสียงน่ารัก ๆ ดังมาจากชั้นล่าง พวกเขากำลังเรียกว่า “คุณครู!” และนั่นคือจุดเริ่มต้น ตลอดทั้งเดือนต่อจากนี้ ฉันจะได้ยินเสียงเรียกว่า “คุณครู!” ทุกวัน
ครั้งแรกที่เราได้พบกัน นักเรียนหลายคนอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับฉันมาก พวกเขาทุกคนเดินเข้ามาหาฉันและทักทายฉัน หลังจากที่เราได้ทำความรู้จักกันแล้ว คุณจะพบว่าพวกเขาสุภาพและเป็นมิตรมาก พวกเขาทักทายคุณทุกครั้งที่เจอ แม้ว่าคุณเพิ่งจะเดินกลับมาจากห้องน้ำเมื่อสามนาทีก่อนก็ตาม เวลาเดินอยู่ตามทางเดิน นักเรียนทุกคนจะวิ่งออกมาจากห้องเรียนแล้วกอดคุณแน่น พร้อมตะโกนว่า “คุณครู! คุณครู!” อย่างที่คุณคงนึกภาพออก นักเรียนกลุ่มใหญ่จะมารุมล้อมฉันจนขยับตัวแทบไม่ได้เลย ฉันรู้สึกเหมือนเป็นซูเปอร์สตาร์ที่มีแฟนคลับมากมายมารอรับจนติดอยู่ที่สนามบิน นักเรียนบางคนเห็นฉันจากระยะไกล ก็จะตะโกนเรียกอย่างดีใจ พร้อมวิ่งตรงมาหาและกอดฉันแน่นหลังจากนั้น
อย่างไรก็ตาม ฉันประทับใจและประหลาดใจมากที่นักเรียนที่นี่ร่าเริง กล้าแสดงออก และเต็มไปด้วยพลัง นอกจากนี้ พวกเขายังชอบถ่ายรูปมากอีกด้วย ทุกครั้งที่ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจะถ่ายรูป พวกเขาก็จะโพสท่าที่ดีที่สุดให้ฉันทันที! ทุกคนเป็นนางแบบและนายแบบที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ!
เด็ก ๆ เหล่านี้น่ารักเกินบรรยายเวลาที่คุณเล่นกับพวกเขา พวกเขาชอบอยู่ใกล้คุณ ชอบเล่นเกมกับคุณ และชอบสนุกไปกับคุณ นอกจากนี้ เวลาที่ฉันสอนในชั้นเรียน พวกเขายังคอยให้กำลังใจฉันมากอีกด้วย! แม้ว่าบางครั้งพวกเขาจะไม่เข้าใจสิ่งที่คุณพูดอย่างชัดเจน แต่พวกเขาก็ยังพยายามให้ความร่วมมือและตอบสนองต่อบทเรียนของคุณ
ในด้านการสอน ฉันมองว่าสิ่งที่ฉันสามารถสอนพวกเขาได้นั้นมีค่อนข้างจำกัด เนื่องจากอุปสรรคด้านภาษา ดังนั้น ฉันจึงเลือกที่จะเล่นเกมกับพวกเขาและมอบความทรงจำที่มีความสุขให้แก่พวกเขามากกว่า
ฉันจึงค้นหาเพลง การเต้น และเกมต่าง ๆ มากมายทางออนไลน์ ฉันสอนพวกเขาวาดรูปหนูโดยใช้ 7+2=9 และสอนพวกเขาพับจรวดจากกระดาษด้วย.
ฉันสอนพวกเขาร้องเพลงและเต้นประกอบเพลง “If You Are Happy” เริ่มจากตบมือ จากนั้นกระทืบเท้า และสุดท้ายพูดว่า “Hurray!” นักเรียนชอบกิจกรรมนี้มากจนพวกเขาขอให้ฉันร้องและเต้นเพลงนี้ในทุกคาบเรียน
ฉันยังสอนเพลงภาษาจีนให้พวกเขาด้วย เช่น เพลงที่โด่งดังที่สุดอย่าง “两只老虎” พวกเขาสนใจเกี่ยวกับประเทศจีนมาก ดังนั้นพวกเราจึงมีช่วงเวลาที่สนุกสนานในการเรียนรู้เพลงนี้ร่วมกัน
นอกจากนี้ ฉันยังเล่นเกมกลางแจ้งที่น่าสนใจหลากหลายกับพวกเขา เช่น “เหยี่ยวจับลูกไก่”, “กอดกันเมื่อฉันพูดตัวเลขที่กำหนด” และ “贴膏药” ซึ่งเป็นเกมชื่อดังของจีน ในบรรดากิจกรรมทั้งหมดนี้ กิจกรรมที่พวกเขาชอบที่สุดคือการเต้นประกอบแก้ว (Cup Dance) การเต้นประกอบแก้วได้รับความนิยมอย่างมากบนโลกออนไลน์ในประเทศจีน ฉันจึงไปฝึกด้วยตัวเองก่อน แล้วจึงนำมาสอนพวกเขา หลังจากที่พวกเขาเรียนรู้วิธีเล่นแล้ว ฉันก็ได้ยินเสียงการเล่น Cup Dance ดังมาจากห้องเรียนทุกวัน!
วันแล้ววันเล่า คุณจะค่อย ๆ ค้นพบว่านักเรียนเหล่านี้ช่างน่าทึ่งเพียงใด! พวกเขาจะให้ลูกอมและขนมกับคุณ เสียบดอกพุดพม่า (ดอกไม้ชนิดหนึ่ง) ไว้ที่ผมของคุณ แล้วหัวเราะพร้อมพูดว่า “คุณครูสวย!” พวกเขาจะยืนล้อมเป็นวงบนสนามหญ้าเพื่อให้คุณถ่ายรูป พวกเขาจะพาคุณเดินอ้อมถนนที่เต็มไปด้วยโคลนในวันฝนตก เพื่อไปดูต้นไม้เล็ก ๆ ที่พวกเขาเพิ่งปลูก และพวกเขาจะใช้แผ่นกระดาษแข็งโบกพัดให้คุณ พร้อมทั้งช่วยถักเปียผมให้คุณด้วย।
สัปดาห์แรกของฉันที่นี่ดีมากเป็นพิเศษ! ไม่ว่าจะเป็นคุณครูหรือนักเรียนที่นี่ ทุกคนล้วนใจดี เอาใจใส่ และให้การต้อนรับเป็นอย่างดี ฉันกำลังมีช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยมที่นี่ และฉันรู้ว่าช่วงเวลาดี ๆ นี้จะดำเนินต่อไป!!!
สุดสัปดาห์แรก คุณครูพี่น้อยพาฉันไปที่บ้านของเขาหลังจากขับรถเป็นเวลาสามชั่วโมง และที่นั่นฉันก็ได้สัมผัสกับความมีน้ำใจและการต้อนรับอันอบอุ่นของคนไทยอีกครั้ง สมาชิกในครอบครัวของเขาทุกคนพูดภาษาอังกฤษไม่ได้ จึงค่อนข้างยากที่จะสนทนากันได้อย่างราบรื่น อย่างไรก็ตาม นั่นไม่ใช่ปัญหาเลย
พวกเขาพาฉันไปเที่ยววัดแห่งหนึ่งที่อยู่ใกล้ ๆ ชมพระพุทธรูปองค์ใหญ่และอาคารที่งดงามในสไตล์กัมพูชา ตอนเย็นพวกเขาเลี้ยงฉันด้วยหม้อไฟและบาร์บีคิวแบบไทยแสนอร่อยที่บ้าน ฉันชอบอาหารไทยมาก ไม่ว่าจะรสเผ็ดหรือรสเปรี้ยว ซึ่งล้วนเป็นรสชาติที่ฉันโปรดปราน นอกจากนี้ ที่นี่ยังมีผักสดอีกด้วย!
สัปดาห์ที่ 2: ชีวิตในโรงเรียนช่างมีสีสัน!
สุดสัปดาห์แรก ครูพี่น้อยพาฉันไปที่บ้านของเขาหลังจากขับรถเป็นเวลาสามชั่วโมง และที่นั่นเอง ฉันก็ได้สัมผัสกับน้ำใจไมตรีของคนไทยอีกครั้ง ครอบครัวของเขาทุกคนพูดภาษาอังกฤษไม่ได้ จึงเป็นเรื่องยากที่จะสนทนากันได้อย่างราบรื่น อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้เป็นปัญหาเลย
พวกเขาพาฉันไปเที่ยววัดใกล้ ๆ มีพระพุทธรูปองค์ใหญ่และอาคารที่งดงามในสไตล์กัมพูชา ตอนเย็นพวกเขาเลี้ยงฉันด้วยหม้อไฟและบาร์บีคิวแบบไทยแสนอร่อยที่บ้าน ฉันชอบอาหารไทยมาก ไม่ว่าจะเผ็ดหรือเปรี้ยว ซึ่งทั้งสองรสชาติเป็นรสโปรดของฉัน นอกจากนี้ ยังมีผักสด ๆ ให้กินด้วย!
วันไหว้ครู (วันแสดงความเคารพต่อครู) เทศกาลนี้จัดขึ้นในสัปดาห์ที่สองของเดือนมิถุนายนของทุกปี และโรงเรียนทุกแห่งในประเทศไทยจะจัดกิจกรรมต่าง ๆ เนื่องในโอกาสนี้ ฉันรู้สึกโชคดีมากที่ได้มีประสบการณ์อันล้ำค่าจากเทศกาลนี้
วันไหว้ครูจัดขึ้นในวันพฤหัสบดี อย่างไรก็ตาม คุณครูในโรงเรียนได้จัดการซ้อมให้นักเรียนล่วงหน้าตั้งแต่วันอังคาร เพื่อให้นักเรียนคุ้นเคยกับขั้นตอนของกิจกรรม คุณจะเห็นได้ว่าพวกท่านให้ความสำคัญกับงานนี้มากเพียงใด! ส่วนนักเรียนนั้น หลังเลิกเรียนพวกเขาก็เริ่มเก็บดอกไม้นานาชนิดและรวบรวมไว้ จากนั้นหนึ่งวันก่อนวันไหว้ครู นักเรียนก็เริ่มทำพานไหว้ครูและช่อดอกไม้เล็ก ๆ ด้วยตนเอง พวกเขาแยกดอกไม้ดอกใหญ่ออกเป็นดอกเล็ก ๆ แล้วค่อย ๆ ปักลงในโคลนปักดอกไม้บนพานที่ประณีตทีละดอก งานนี้ใช้เวลามากและต้องอาศัยความอดทนสูง แต่เด็ก ๆ ต่างก็ตั้งใจทำด้วยความพิถีพิถันและด้วยหัวใจของพวกเขาอย่างเต็มที่
งานจัดขึ้นตามลำดับขั้นตอนดังนี้: ขั้นแรก พวกเขาร้องเพลงเพื่อคุณครู ต่อมา พวกเขาถือพานไหว้ครู คุกเข่าลงต่อหน้าพระพุทธรูปก่อน จากนั้นจึงคุกเข่าต่อหน้าคุณครู และในขณะเดียวกันก็ถวายพานไหว้ครูให้คุณครู ขั้นสุดท้าย พวกเขาทำซ้ำขั้นตอนที่สอง แต่ครั้งนี้พวกเขามอบช่อดอกไม้อัจฉริยะให้คุณครูแทน
เมื่อพวกเขาประนมมือและคุกเข่าลงต่อหน้าคุณ คุณก็พลันตระหนักได้ทันทีว่า การเป็นครูคืออาชีพที่สูงส่งดุจเทพเจ้า!
นอกจากกิจกรรมนี้แล้ว โรงเรียนยังจัดกิจกรรมอื่น ๆ ให้กับนักเรียนอีกด้วย ตัวอย่างเช่น ทุกวันพฤหัสบดี โรงเรียนจะนิมนต์พระภิกษุจากวัดใกล้เคียงมาแสดงธรรมให้กับนักเรียนทุกคนฟัง และยังจัดให้นักเรียนปลูกต้นไม้ที่บริเวณสนามหลังโรงเรียนอีกด้วย ฉันพูดได้เพียงว่า ชีวิตในโรงเรียนของพวกเขาช่างเต็มไปด้วยสีสันจริง ๆ!
สัปดาห์ที่ 3
เมื่อวันอาทิตย์ นางพาฮาโล (อาสาสมัครคนใหม่) กับฉันไปร่วมงานบวชที่วัด ในประเทศไทย ผู้ชายที่นับถือศาสนาพุทธจะบวชเป็นพระเมื่ออายุ 20 ปี ฉันคิดว่างานนี้คงจะเคร่งขรึมมากเหมือนในจีน แต่กลับแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง! คนเยอะมาก เสียงดัง และวุ่นวาย ดนตรีไทยเปิดเสียงดัง ผู้คนเต้นรำกันอย่างเต็มที่พร้อมถือวิสกี้อยู่ในมือ และพวกเขายังยื่นวิสกี้ให้พวกเราดื่มด้วย ทั้งที่พวกเราเป็นคนแปลกหน้ากันโดยสิ้นเชิง।
ชายผู้กำลังจะบวชนั่งอยู่บนรถ สวมชุดขาวแบบไทยดั้งเดิม รถค่อย ๆ ขับวนรอบวัด พวกเราและชาวบ้านในเมืองนี้เดินและเต้นรำตามหลังรถ รอให้ชายคนนั้นโปรยลูกอมและเหรียญที่ห่อไว้ในผ้าลายดอกไม้สวย ๆ ทุกครั้งที่เขาโปรยลูกอมและเหรียญ ผู้คนรอบ ๆ ก็ส่งเสียงกรีดร้องด้วยความดีใจและตื่นเต้น พร้อมทั้งก้มลงแย่งเก็บกัน หลังจากวนครบรอบหนึ่ง เขาก็ลงจากรถ กราบเบญจางคประดิษฐ์ต่อหน้าพระอุโบสถ จากนั้นฝูงชนก็พาเขาเดินเข้าไปในวัด
